Jakub Jernajczyk (Polska)

Włócznia Lukrecjusza (2008)

Program: Willa Lentza, Filia 13 muz, Wojska Polskiego 84 Sobota (21.03) Godzina 18:00

Tytus Lukrecjusz Karus w I w.p.n.e. na drodze czysto teoretycznych dociekań wyprowadził dowód nieskończoności Wszechświata. Zakładając wpierw, że Kosmos ma granicę, można sobie wyobrazić, że wysyłamy w jej pobliże człowieka, który ciska poza nią włócznią. Co się może stać? Według Lukrecjusza włócznia albo przeleci poza tą granicę, albo zostanie od niej odbita.

W pierwszym przypadku brak granicy Wszechświata w pierwotnie ustalonym miejscu jest oczywisty. W drugim przypadku, musi istnieć przeszkoda, od której odbiła się włócznia. Przeszkoda ta musi także zajmować jakąś, choćby najmniejszą przestrzeń wykraczającą poza wcześniej wytyczoną granicę. Oba warianty oznaczają, iż konsekwentne powtarzanie rzutów włócznią rozszerza Wszechświat, choć  z różnymi prędkościami, w nieskończoność.

Kusząca wydaje się możliwość dotknięcia nieskończoności.
Zamocowany na ścianie ekran dotykowy wyświetla czarne koło na białym tle. Pole koła wyznacza skończony obszar, po którym użytkownik może się poruszać, niczym po Wszechświecie Lukrecjusza. Dotknięcie krawędzi koła powoduje, iż obraz ulega zbliżeniu. Ujawnia się przy tym zaskakujący fakt, iż punkt, który dotknęliśmy wcale nie znajduje się na granicy koła lecz w jego wnętrzu. Ponowne dotknięcie krawędzi koła daje ten sam efekt – koło powiększa się, a dotknięty punkt nie leży na krawędzi, tylko tuż obok, wewnątrz figury. Czynność tą można powtarzać   w nieskończoność lub zbadać inny obszar koła (Wszechświata).

Na ścianie, na której umocowany jest ekran, wykreślone są okręgi, przecinające się z płaszczyzną  ekranu. W niektórych stanach okręgi te tworzą jedną całość z fragmentem koła wyświetlanym na ekranie.

Jeśli przez dłuższą chwilę nie następuje interakcja użytkownika z ekranem, aplikacja przełącza się w tryb animacji – na ekranie pojawiają się losowe fragmenty koła pasujące do okręgów wykreślonych na ścianie.