Łukasz Haruń (Polska)

bez tytułu (2008)

Program: Miejska Galeria Sztuki 13 muz, plac Żołnierza Polskiego 2 Czwartek (19.03) Godzina 19:13

Fotografią zajmuję się od siedmiu lat, jednak świadomie myślę o obrazie od czterech.  Przy pomocy fotografii staram się obrazować to czego nie mogę dostrzec. Pozwala to spojrzeć na otaczającą mnie rzeczywistość z nowej perspektywy. Dlatego zainteresowałem się fotografią otworkową, która pozwala zarejestrować to co dla oka jest niewidzialne.   W 2008. roku ukończyłem studia w Katedrze Fotografii Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Brałem udział w kilku wystawach zbiorowych i indywidualnych: Wystawa indywidualna fotografii otworkowej „Nieoczywiste spojrzenie” na festiwalu sztuk wizualnych Labirynt w (Kłodzko, październik 2008), wystawa zbiorowa prac licencjackich studentów ASP w Poznaniu „Nieoczywiste’08” (Słodownia Starego Browaru, Poznań, wrzesień 2008), Wystawa zbiorowa „Nieskończoność iluzji”  (Nowe Miasto, Czechy, czerwiec 2008), wystawa zbiorowa „Wokół dokumentu” na festiwalu sztuk wizualnych Konfrontacje 2008 (Gorzów Wielkopolski), praca wspólna Łukasza Haruń i Filipa Kacapskiego Pt. ”Przestrzeń Pomiędzy” (maj 2008), Wystawa indywidualna bez tytułu (Szczecin, luty 2005).

***

Postrzeganie rzeczywistości  jest w pełni uzależnione od indywidualnych cech psychofizjologicznych.  Niewielkie różnice w budowie czy rozstawie  oczu powodują odmienność  w odbiorze tego, co uważamy za realne. Otoczenie, w jakim żyjemy,  widzimy zatem subiektywnie, w sposób indywidualny – niedostępny  dla innych. Różnice te są bardzo subtelne. Na tyle delikatne, że  często nie zdajemy sobie sprawy z faktu ich istnienia. Teoretycznie  są jednak możliwe daleko idące odchylenia od tego, co powszechnie  uważamy za normę.  

Przy pomocy fotografii  otworkowej, którą traktuję jako symulacje odmiennego widzenia, pragnę  przedstawić otaczającą nas rzeczywistość w sposób jakiego nie  znamy.  Pozwala to na nowo odkrywać znany nam świat. Fotografie powstałe  w ten sposób charakteryzują się dużymi deformacjami znanych kształtów.  Linie proste zostają zamienione w łuki, a okręgi w pofalowane linie.  W zestawieniu ze światem, jaki znamy z doświadczenia, obrazy te wydają  się nam nierealne. Przedmioty ulegają silnym przekształceniom, co  uświadamia nam, że sposób w jaki postrzegamy rzeczywistość, jest  tylko jednym z wielu możliwych, a pojęcia takie jak przestrzeń, kształt  czy odległość - są względne i subiektywne.